ne demiş şair

spencereid
Binlerce ama binlerce yıldır yaşıyorum
bunu gökten anlıyorum, kendimden anlıyorum biraz
insan, insan, insandan; ne iyi ne de kötü
kolumu sallıyorum yürürken, kötüysem yüzümü buruşturuyorum
çok eski bir yerimdeyim, çürüyen bir yerimden geliyorum öldüklerimi sayıyorum, yeniden doğduklarımı
anlıyorum, ama yepyeni anlıyorum bıktığımı
evlerde köşe başlarında değişmek diyorlar buna
değişmek,
biri mi öldü, biri mi sevindi, değişmek koyuyorlar adım
bana kızıyorlar sonra, ansızın bana
kimi ellerini sürüyor, kimi gözlerini kapıyor yaşadıklarıma
oysa ben düz insan, bazı insan, karanlık insan
vazgeçilmiyor ki benim
duvarlar, evler, sokaklar gibi yapılmışlığımdan
umutsuzlar parkı/edip bey
Sophisticate
haram kazanılan aş, aştan sayılmaz,

Hakk için akmayan yaş, yaştan sayılmaz,

kişi başım var diye övünmesin,

secdeye varmayan baş, baştan sayılmaz...

(Nfk)
dmytrochygrynskiy
Rakımda buz parçasısın.

Yudumladıkça yanarım.

Sen aysberglerin torununun torunu,

Ben Macellan'ın ta kendisi.

Kutuplarda ekvatoru keşfettim.

Şimdi Ren, Nil'e dökülüyor;

Niagara, Şap Denizi'ne...

Van Gölü'nü Kolorado'ya aktarabilsem ah!

Hayallerim sıcak, buz eridi öksüz kadehimde.

Her damlada sana yandım.

Andıkça andım...



(bkz:Zeki Müren şiirleri)
Patatesyalayan
Seviyorum seni

ekmeği tuza banıp yer gibi

Geceleyin ateşler içinde uyanarak

ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi

Ağır posta paketini

neyin nesi belirsiz

telaşlı, sevinçli, kuşkulu açar gibi

Seviyorum seni

denizi ilk defa uçakla geçer gibi

İstanbul'da yumuşacık kararırken ortalık

içimde kımıldayan birşeyler gibi

Seviyorum seni

Yaşıyoruz çok şükür der gibi.



(bkz:Nazım Hikmet Ran)
0 /