depresyondan kurtulma yolları

nil
insan biraz da kendinin doktoru olmalı. düşüncelerine yön vermeli. bulunduğumuz durumdan daha kötü durumlarda olanların var olduğunu düşünmeli. başarabilirim bunu da atlatabilirim demeli. kendine acıyacağına çözüm yolları aranmalı. evet söylemesi kolay uygulaması zor ama sonuçta imkansız değil.
kuaterik
Depresyondan çıkamazsınız. Bekaret gibi bir şey resmen. Bir kere bozuldu mu geri dönüşü olmuyor. Önemli olan nasıl alışacağınız. İsyankar olmaktansa saldırgan olmayı her zaman tercih ettim. Bu beni üzen şeyleri yok etmek anlamına geliyor ama fiziksel anlamda değil. Mesela parasızlık dert mi? “Abi hayatın aq ya gariban geldik, çekeceğimiz var.” demektense yorulmadan çalışmak ve sorunu çözmek asıl saldırganlık. Sevgilinden ayrıldın. “Onsuz nasıl yapacağım? Çok mutluydum. Özledim” demektense (belli bir aşamaya kadar deniyor istemsiz) “kendimi kandırıyorum. Sanki en mükemmel insandı benim için. Sen yoluma ben yoluma sie” demek sorunu çözüyor. Problem varsa beklemektense harekete geçmek bu üzüntüyü götürüyor. Ölecekseniz bile beklerken değil savaşırken ölüyorsunuz bu da bir çeşit rahatlama getiriyor.
1
albino aborjin
ortam değiştirin. gözünüz hangi renk tonlarına alıştıysa -medeniyet grisi, sahte yeşil- tam tezatı olanlara gidin ya da asıl olanlarına. doğaya çıkın ya da kalabalık bir caddede sakince insanları izliyor gibi yapıp kendinizi izleyin. depresyon, bence sadece bir kaç perspektiften kuşatır insanı, böyle zamanlarda farklı açılarınızdan da dokuyabilirseniz kendinizi tazelendiğinizi hissedeceksinizdir, bitmediğinizi, gardınızı aldığınızı vs.
siz, o içinde bulunduğunuz durum ya da ruh halinden ibaret değilsiniz, bir şeyler hissedebilmeyi tekrar öğrenin, bir şeyler hissettirecek şeyler bulun.