bağımlılık

umbrella
içine düşmekten en rahatsız olduğum şey. illa alkolizm, sigara ya da uyuşturucu olmak zorunda değil. sosyal medya ya da kahve içmek bile bağımlılık olabilir. kendisi olmadan eksik hissettiğimiz hiçbir şey olmadığında özgürleşebiliriz ancak. yaşasın yeşilaycı bünye.
travis bickle
hayat kalitesini düşüren en büyük unsurlardan birisi.

çok düzenli, disiplinli bir insan olduğumu sanıyorum. ama düşününce, bunun kendi özgürlüğümü kısıtladığını fark ediyorum. örneğin kahvaltı: sabahları aç hissetmesem bile kahvaltı yaparım. yapmadan çıkacak olsam (ki hayatımda sayılıdır bu günlerin sayısı) "kesin olumsuz bir şeyler yaşayacağım"ı kurarım kafamda. her ne kadar kahvaltı yapmak iyi bir eylemmiş gibi kabul görse de çoğunluk tarafından, bu benim için bir bağımlılık. bunu fark ediyorum şimdilerde. ve bu bağımlılık özgürlüğümü kısıtlıyor. aslında iyi diye yaptığım şey kendime bir nevi sınır çizmek oluyor. kahvaltı yalnızca bir örnek ve burada kahvaltı yapılmalı yahut yapılmamalı konusunda konuşmuyorum.

herhangi bir insan da dahil olmak üzere hiçbir şeye bağlanmamalı. tabi bunu başarıyorsanız aşmışsınızdır; tebrikler. mantığı devreden çıkarmamalı. ama hayat karmakarışık. kapılıyorsun bazen bir şeylerin büyüsüne.

her neyse. hepinize sınır çizilmemiş hayatlar diliyorum.