2 /

30 yaşında bekar olmak

yildizrobotics
30 yaşında hiç sevgilisi olmayan biriyle yarışamaz.(bkz:kayra)

Eee, olmaması normal, bunu biliyoruz en azından. Olmaması da olumlu yalnız. Cinsel açıdan güzeldir de, diğer açılardan zamanla her şey darlanıyordur. Evliliklerin hali ortada. Yakında ya evlenmeyecekler ya da evliliklere maksimum 3 sene ömür verecekler.

bukupon.com

cicili_bicili
Başarılı bir fırsat uygulaması. Diğer pek çok fırsat sitesinin artık otel satış sitesi olduğunu farkettikten sonra özellikle şehir içi etkinliklerde başarılı olduğunu söyleyebilirim. Bukupon'dan satın aldığınız indirim kuponu aslında karışıklık durumunda kullanılıyor. Tek yapmanız greken gişe'de yada mekanda adınızı ve soy adınızı söylemeniz.Zaten rez. bilgilerini site iletiyor. Bu şekilde sevdiklerinize etkinlik hediye etme şansınız da olmakta.

kayranın yıldız günlüğü

yildizrobotics
İstanbul beni çok yordu. Stres yaptı, gerdi. O kalabalığı, tahammül edilemeyecek genel pis kokusu, 3-5 gezilecek yer haricinde fazla çirkin manzarası, beton görünümünün artık haddinden fazla iğrenç hale gelmesi, şeref nedir bilmeyen insanları, çakal insanları, daha sayılacak 1001 etken nedeniyle İstanbul benim için bitik bir şehirdir. Bu saatten sonra da her şeyin güzel olması için en az 20 sene düzgün planlama yapılmalı, o da yapılırsa.

Mühendislik büyük şehirler haricinde fazla yapılmıyor takdir edersiniz ki. Benim durumumda biri de mühendislik yapamaz. KPSS denesem, onda da alımlar milyonda 1 adeta ve koşullarımdan dolayı beni almazlar. Özelde de ne cevap vereceğim? Askerlik yok, ruhsal sağlık olumsuz, CV boş, okul 10.5 senede bitiyor, var da var. Kısacası mühendislik benim için yapılamayacak bir meslek haline gelmiş olup, yapanların da önemli bir kısmının tek tek mesleği bıraktığını gözlemliyorum. Maaş yok, mobbing var, yoğun iş gücü gerekliliği var. Bu yüzden millet bırakıyor bu işi. Yapanlara saygım sonsuz ama benden geçti artık. En iyi maaş 3000 dolar olmuş, o da en kıdemlilerin, yönetici vasfı bulunanların. Fena para değil ama o kadar öğrenmeye, bilgiye, o kadar aşırı oğlu aşırı çalışmaya daha iyi paralar kaldırılabilir. Kendi işini yapanlar daha şanslı elbette.

Bu yüzden mühendisliği de eleyince küçük sahil kasabalarına yerleşmek mantıklı. Muğla civarı (Datça ve Marmaris gibi) yerler aklımda. Para ayırabilir ve bir daire alabilirim. Buradaki dairemden de kira alabilirim. Vakıf paramla da beraber keyfime bakarım. Paranın dengesini bilmeli. Son 4.5 ayda 180000 TL harcamışız. (Annem ve ben) Gezmeler, alınan teknolojik eşyalar, lüks yemekler derken gidiyor. Bu paranın çoğu benim harcadığım para. Artık durmalı ve daha az para harcamalıyım. Çok daha az. Ayda bir 5000 TL ile sınırlanacağım. Gezmeler bitti, belki bir yere daha gidebiliriz ama orası akrabamıza ait ve o karşılayacak, alacaklarım gelecek seneye kadar bitti ve artık evde yiyeceğim. Yoksa borca girerim ve 0 TL borcum ile gurur duyuyorum. Sahil kasabası da para biriktirme açısından iyi olacaktır. Babadan miras gelince de büyük bir ev yaptıracağım.

Not: Hayatımda 3 iyi denebilecek telefonum oldu, zamanına göre en iyisi S8, artık iyi telefon almıyorum. Zira hem telefonla bir şeyler kanıtlamaya ihtiyaç duymayacak bir durumum var, hem de J6+ model telefonum da halen iş görüyor. Biraz yavaş gerçi, kamerası da vasat ama alırsam en fazla A50 alırım. A50 güzel bir telefon arkadaşlar, aklınızda bulunsun. Doğum günümde A50 alabilirim. S10 da alasım geliyor ama çalınması çok koyar. LG G6 telefonum çalınmıştı. Ben bir telefona en fazla 500 dolar verme hareketime devam ediyorum. Pahalı telefonlara hayır, gereksiz olduğu gerçeğini savunmaya evet.

Bu üçüncü entry 13.07.2019'da yazılmıştır.

kayranın yıldız günlüğü

yildizrobotics
10 yılı aşkın süredir üniversitedeyim, 11. seneme geçtim, tek ders vermem durumunda %99 mezunum, bir de mezuniyet için yapılan basit sınav var ama o çok kolay. Yani gelecek dönemin sonunda mezun olabilirim. Öyle umuyorum.

Mühendislik benim hayatımın hatası oldu denebilir. Ülkede mühendislik bitirildi, artık hiçbir kayda değer albenisi kalmadı ve ben maalesef bunları gözümle gördüm. Maaş konusuna hiç girmemekle beraber 91 bin işsiz mühendis söz konusu. Zaten aşırı fazla da mühendis var. Ülkenin nüfusuyla yüzdelikli olarak rahatlıkla kıyaslanabilecek kadar. Bu kadar mühendise iş veren iş veremez. Benim CV'mde dolu bir şey yok, şu saatten sonra olsa da anlamı yok ve daha pek çok sebepten (Ruhsal sağlık, askerlikten muaf olmak ve daha birkaç seçenek daha) mühendislik yapmamın olasılığı yok. Okulu bırakmıyorum, zira yüzüp yüzüp kuyruğuna gelmişken bırakmak olmaz. Diploma dursun köşede. Yazılımdan, devrelerden nefret eder hale geldim. Yurtdışı hiç düşünemem, zira diplomam hem %100 Türkçe, hem de yurtdışında geçerliliği yok. YTÜ EHM diploması.

İşte tüm bu sebeplerden İstanbul benim için hastalıklı bir seçenek. Zor durumdaki ruhumu daha da zorlayan bir seçenek. Ankara kadar berbat olmasın ama gerçekten de hastalıklı bir şehir. Hiçbir şekilde büyük şehir düşünmüyorum. Sahil kasabasından ev alacak ve orada kalan hayatımı idame ettirmeyi deneyeceğim. İş olarak kendi basit işimi yapabilirim, ortam nezih olsun da. Bir yolu bulunur. İstanbul çakal şehri.

Bu ikinci entry 11.07.2019'da yazılmıştır.
2 /